Трус - гэта не котка ды не сабака, звычайна трусы не настолькі ручныя. Напачатку іх паводзіны могуць падавацца не да канца зразумелымі.  Некаторыя людзі, упершыню завёўшы труса, скардзяцца, што ім трапіўся нудны ці агрэсіўны трус і з ім немагчыма бавіцца. На самой справе гэта не зусім так. 

* Кожны трус індывідуальны, але большасці трусаў не падабаецца, калі іх трымаюць у руках, Вам не траплялася "выключэнне". ТАМУ: пастаўце жывёлу на падлогу! Збольшага яны любяць, калі іх гладзяць, пакуль яны знахозяцца на ўзроўні падлогі. Цягаць труса на руках без патрэбы нельга. Калі ласка, прымайце труса тым, кім ён з'яўляецца: самастойнай істотай з уласным характарам. Трусы - гэта не цацка і не звер для клычання. 

* Дзікія трусы, у адрозненне ад зайцаў, вельмі сацыяльныя жывёлы і жывуць разам з сябрамі ў вялікіх калоніях. Ім падабаецца быць разам і ім патрэбны зносіны з сабе падобнымі. Найбольшае задавальненне яны атрымліваюць ад кампаніі іншага труса (астатнія жывёлы або чалавек не заменяць яму сябра, але ўсё ж лепш, чым зусім нікога). ТАМУ: трусаў пажадана ўтрымоўваць групамі, адлучаць іх адзін ад аднаго не надта гуманна. Трус, які жыве асобна, сумуе ды пачувае сябе самотна. Калі ў Вас толькі адзін трус, трэба намагацца ды прыкладаць шмат высілкаў, каб быць упэўненым, што трус атрымлівае шмат увагі, кожны дзень.

* Трусы ахвотна гуляюць. Але трэба разумець, што яны не коткі і яны абыякавыя да каціных гульняў. Калі ж навязваць іх трусу прымусам, у ход могуць пайсці і кіпцюры, і зубы. ТАМУ: трус - даволі самадастатковая істота. Ён адгукаецца на гульню не кожны раз, як Вы да яго падыйшлі - а толькі, калі і яму самому гэта спатрэбіцца. Трусам падабаюцца забаўкі.

* Трусы могуць драпацца ды кусацца. Да таго ж трусам не падабаецца, калі іх выцягваюць з іх уласных кратак, бо гэта іх "хата". Звычайна жывёлы не агрэсіўныя па-за краткамі, але бывае ўсялякае. ТАМУ: калі ў Вас няма досведу, як не выраніць жывёлу, калі яна раптоўна казанулася або Вас угрызла - то лепш труса не паднімаць. У іх вельмі далікатныя косткі, і нават невялічкае падзенне можа скончыцца вельмі дрэнна: у лепшым выпадку - пераломам лап, у горшым - смерцю. Увосень на выставе так загінула труска, скокнула з рук гаспадаркі (з высаты 1 метра). Лепш, каб такое ніколі не адбывалася.

Паднімайце труса як мага радзей, напрыклад, калі яго прывялі да ветэрынара. Каб прызвычаіць труса да рук, раю паспрабаваць першым чынам зняць у яго асацыяцыю "рукі - значыць, зачыняць за краткамі". Добра б абсталяваць каморку так, каб трус мог сам у яе вяртацца, а Вы б толькі прычынялі часам дзверцы. Трусы - вельмі незалежныя істоты. Далей трэба паказаць яму, што Вашы рукі не страшныя, а звычайна нясуць дабро. Займайцеся трусам, даўжэй гуляйце, часам датыкайцеся да яго (але не хапайце сілком), ласункамі карміце пераважна з рук, а не з міскі. Звычайна трусам падабаецца, калі іх песцяць, але ім не падабаецца, калі іх паднімаюць. Чаму яны брыкаюцца, калі іх схапіць рукамі? З-за таго, што яны па свёй прыродзе жывёлы-здабыча. Для дзікіх трусоў завісанне ў паветры асацыюецца са смерцю: "гамон, злавіў драпежнік, хутка мяне з'ядуць". Такое ў іх ці ледзь не на ўзроўні інстынкту. Гэтыя інстынкты засталіся і ў большасці свойскіх трусаў, таму вельмі верагодна, што яны будуць вырывацца і адбівацца ўсемі магчымымі спосабамі: драпацца, кусаць. Калі нават труса прывучыць, каб ён не адбіваўся ці моцна трымаць - любіць гэтага ён не будзе ўсё роўна, хутчэй за ўсё пасіўна пакутаваць.

* Свойскія трусы - разумныя жывёлы. ТАМУ: гэта добрыя свойскія жывёлы, і шмат людзей утрымоўвае іх як хатніх. Іх лёгка навучыць карыстацца прыбіральняй (трэба змясціць ў ёй сена, даваць узнагароду ў выглядзе ласункаў). Не трэба караць трусіка, бо гэта выклікае негатыўны эфект. Таксама труса можна навучыць бегаць на ланцужку і паказваць некаторыя выкрутасы. Чым больш часу Вы праводзіце з жывёлай, тым лепшая будзе паміж Вамі сувязь. З добрымі адносінамі трус будзе давяраць Вам, і навучанне стане лягчэйшым. 

Чаму трус жуе рэчы, нават калі не галодны? Жаванне - неабходная і вельмі прыемная дзейнасць для трусаў. Калі зразумець, чаму трус грызе, можна прадухіліць разбурэнне Вашай любімай плеценай мэблі. Якія псіхалагічныя фактары жавання?
Пол. У самак часта ёсць мацнейшае імкненне хавацца, чым у самцоў, хоць гэта не адзіны чыннік, чаму трусы грызуць рэчы. Гарманальныя фактары ды ўзрост датычаць таксама і самцоў. Абоіх: і самцоў, і самак лепш стэрылізаваць, як толькі яны дасягнуць сэксуальнай сталасці.
Гармоны ды ўзрост. Калі трус стэрылізаваны, яго імкненне жаваць звычайна змяншаецца, яго паводзінамі кіруюць не гармоны. Памятайце: спакладаны трус будзе жаваць усё менш і менш са стленнем. Згрызанне можа быць толькі спробай высвабадзіць высокую энергію, стадыя жыцця маладога труса.
Індывідуальнасць. Жывёлы, што грызуць рэчы, часта разумныя, экстравертныя, далікатныя, ім падабаецца быць адказнымі і атрымліваць шмат увагі. Яна жуе, каб прыцягнуць увагу? Можа, сябра-трус палегчыў бы нуду? Што-небудзь, што пацешыла б яе ці зрабіла шчаслівейшай, можа зменшыць згрызанне.
Якія фактары асяроддзя ўплываюць на жаванне? Дыверсіі: працягвайце спрабаваць знайсці нешта бяспечнае, ад выканання чаго яна атрымлівае асалоду. Які "лёх" (напрыклад, кардонную скрынку, напоўненую сенам), Вы можаце ёй гарантаваць?
Абарона навакольнага асяроддзя: групу правадоў можна схаваць у скрынку.
Зняволенне па-за краткамі ў загоне можа купіць Вам час, каб уладкаваць пакой ці стэрэлізаваць труса.

Характар труса немагчыма прадказаць, пакуль ён не вырас. Зразумела, бачны некаторыя агульныя тэндэнцыі ў заводах, але індывідуальны разброс характараў трусаў унутры адной пароды нашмат мацнейшы, чым гэта ў сабак або котак, таму "спакойны" завод не гарантуе "спакойнага" характару. Лагодныя: галандзец, мінілоп, гімалайскі, сацінавая ангора, крэм Д'Аргент, арлекін, чорная куня. Цікаўныя: баран, (міні)рэкс, паджары, бельгійскі заяц, грывастыя, Д'Аргент, хатот, гавана. Дзікуны: брытанія петытэ (вельмі дзікі), нідэрландскі карлік, карлікавы хатот, ангельскі стракаты, чэкрэд гігант.