"Польскім" трусам называюць ажно тры розныя пароды і ў народзе (і нават у энцыклапедыях) склалася ўжо традыцыя ўсіх іх блытаць.

2. "Польскім трусам" называюць вельмі прыгожага зьвера з даўгімі пярэднімі лапамі і абсалютна круглай спіной, па абрысах ён вельмі нагадвае дзікага зайца, чым прыемна адрозніваеццца ад іншых парод. Гэта парода з'яўляецца адной з найменшых парод трусаў. Нажаль яны таксама адна з самых рэдкіх парод трусаў. Яны адныя з немногіх трусаў, у каго няма гена карлікавасці: яны проста вельмі маленькія кралі, але не карлікі. Дарэчы, таму ў іх з прапорцыямі цела ўсё добра. (глядзі іх здымкі). Напачатку прызнаваўся толькі альбіносы, зараз жа ён можа быць любога колеру з чырвонымі вачыма. Каб адрозніваць ад іншых парод, іх падчас называюць Brittania petite. Гэта англійская парода па паходжанні.

Цікавы факт: польскі трус не паходзіць з Польшчы, гэта вельмі старая парода з Ангельшчыны. Магчыма, яе вывелі з рэгулярнага, невялікага труса. Назва яе паходзіць ад "паліруемага" глянцавага футра! Польскага труса яднае з нідэрландскім карлікам тое, што яны з'яўляюцца найменшымі пародамі трусаў. Каб не памер, гэтыя двое не маглі бы быць больш рознымі. У адрозненне ад падобнага да мопса целаскладу нідэрландскага карліка польскі язык - элеганцкая хупавая парода з ўласцівасцямі ганчака. Брытанскі мініятурны трус ВЕЛЬМІ жвавы - сапраўдныя юрнец - а таксама ён вельмі разумны. Нягледзячы на іх памер, гэта - вызначана не падыходная хатняя жывёла для маленькага дзіцяці. Польскі трус узнік у паважанага заводчыка, які даглядаў за немаўлятамі ад вельмі маладога веку і абіраў іх з-за іх добрага характару, здольнасці да стварэння добрай забавы, шпаркую і інтэлектуальную хатнюю жывёлу, нават пры тым, што Вы ніколі не прымусіце паляка сядзець на Вашым калене для моцных абдымак на працягу больш чым 5 секунд. Аднак, занадта шмат польскіх трусаў спароджаныя людзьмі, якія трымаюць занадта шмат жывёл; ігнаруюць характар, выбіраючы племянны матэрыял; і рэдка займаюцца моладдзю. Вось з гэтага і пачаўся доўгі шлях з'яўлення, чаму парода часта спісваецца як тая, што з'яўляецца "заганнай".

Фенатып: мініятурны трус з файнай пабудовай костак і стылёвым футрам, на выставах вага ў межах 1 кг. У яго даволі даўгія ногі, выстава павінна быць вузкай у плячах, адносна іншых парод, і па большасці абумоўлена позай, у якой польскага труса вытрымоўваюць або ставяць. Калі разглядаць збоку, то ідэальна ў гэтым становішчы, каб пярэднія ногі, грудзі праз галаву і вушы сфармавалі вертыкальную лінію, і ў той самы час як спіна павінна быць выгнутая у чвэрцькола ад спіны і шыі да хваста, з добра падабранымі жыватом і грудзьмі. Галава павінна быць добра акругленая, хоць у трусак не абавязкова. Польскія трусы важаць максімум 1.134 кг (2 1/2 1b). Аднак, некаторыя палякі, прададзеныя як хатнія жывёлы, важаць трохі больш. Калі яны не наследавалі копію "гена карлікавасці", яны могуць быць прыблізна на 25 % цяжэйшымі.

Афарбоўка: Амаль ўсё магчымае, што толькі кране Ваша ўяўленне. Польскаму трусу у Вялікабрытаніі дазваляецца мець любы колер, калі ён прызнаны для іншых парод. Чырванавокі белы (REW, або альбінос) з'яўляецца самым папулярным на лаве паказу, але верагодна мае больш праблем з характарам, чым "метысы". Самыя распаўсюджаныя колеры - чорны, каштанавы, белы, собаль, жамчужны, гімалайскі і розныя віды агуці ўключаючы шыншылу і апал, але больш рэдкія колеры таксама існуюць.

Футра. Поўсць кароткая, тонкая ды гладкая, таму за ёй патрабуецца мінімальны догляд, толькі падчас лінькі. Поўсць ляжыць вельмі блізка да цела, і густа, калі яго пагладзіць насуперак роста, яно павінна рэзка прыляцець назад да свайго першапачатковага становішча з пэўнай шчыльнасцю.
ВУШЫ: Змешчаны шчыльна разам, вертыкальна на вяршыні галавы, добра пакрытыя поўсцю ды акругленыя, калі разглядаць спераду або з бакоў. На дотык па ўсёй даўжыні не маюць "грэбня". Даўжыня павінна адпавядаць сярэднім патрабаванням выставы: прыкладна той самай даўжыні, як адлегласць ад асновы вушэй да носу, менш за 6 см. Калі іх вушы будуць даўжэйшымі, то яны будуць дыскваліфікаваныя на выставе.

Вочы: Яркія і вельмі круглыя, добра змешчаны ў верхняй частцы галавы. Колер - чырвоны ў белых трусаў, наколькі можна бліжэй да крывавага, і блакітны, гэтак сама глыбокі, наколькі можна, і іншыя.

Стан. Трус павінен быць у выдатным стане здароўя і фізічным стане, вольным ад бруду. Футра павінна адлюстроўваць добрае здароўе труса, які павінен выглядаць жывым, бадзёрым і жвавым.

Характар: Тут Вас могуць чакаць клопаты. Гэтая парода не заўсёды з самага пачатку даверлівая, таму трэба прысвяціць шмат часу, каб развіліся адносіны. Абярыце свайго паляка старанна, займайцеся з ім шмат, не забывайце быць цярплівымі і далікатнымі з імі, і ніколі без патрэбы не хапайце іх на рукі. З часам і цярпеннем Вы будзеце ўзнагароджаныя трусам з выбітным характарам, кампанія якога будзе для вас скарбам. Паклапаціцеся, каб яечнікі ў жаночага паляка былі выдалены як мага хутчэй. Брытанія, магчыма, не лепшы выбар для ўсіх дзяцей, бо яны могуць быць вельмі энергічнымі і нервовымі. Заўсёды будзьце асцярожныя, калі Вы чысціце іх клетку, таму што яны з'яўляюцца настолькі нервовымі і настолькі хуткімі, яны могуць раніць Вас перш, чым Вы будзеце гатовыя да гэта.
Калі Вы плануеце паказваць Брытанію на выставах, то Вы таксама павінны будзеце прысвяціць час таму, каб навучыць іх сядзець па камандзе. Лепшы спосаб навучаць іх складаецца ў тым, каб спачатку даць ім абвыкнуць да таго, каб іх расчэсвалі. Потым, прывучыце іх да таго, каб іх краналі пад падбародкам і да носу. Тады Вы можаце пачаць іх вучыць. Лепш набліжацца да іх з-за іх плечаў. Размаўляйце спакойна і хваліце іх часта, давайце ім пасля ласункі. Калі Вы дабраліся да паказу, дайце ім абвыкнуць да шуму.

Праблемы са здароўем: Ніякіх не вядома. Зубныя праблемы вельмі незвычайныя ў гэтай пародзе, амаль у супрацьлегласць ў адносінах да нідэрландскага трусіка. Працягласць жыцця вельмі доўгая. 8-12 гадоў і больш.
У хаце: сцеражыцеся будаваць вузкія месцы - яны могуць праціснуцца ў самыя малюсенькія месцы і стварыць спусташэнне ззаду пральнай машыны! Не прымайце паляка, калі Вы марыце пра труса, які прыціснецца каля Вас на канапе. Але калі Вы марыце пра бесцырымонага труса, які будзе лазіць па ўсяму Вам, потым выкарыстае Ваша плячо як трамплін, каб дасягнуць забароненай стальніцы, і гонку вакол хаты з відавочнай радасцю жыцця, сапраўды звярніце ўвагу на гэтую пароду.
Як вынайсці: лёгка атрымаць ад заводчыкаў - рэдка знаходзяцца ў выратаванні.
Адрозненні ЗША/Вялікабрытаніі: У Злучаных Штатах прызнаюць гэтую пароду толькі часткова: трусікаў не ўсіх колераў, найбольш кансерватыўныя людзі выключна альбіносаў. Гэта парода вядома выключна як "брытанскі мініятурны" (Brittania petite), назва “польскі” не ўжываецца. Амерыканская Асацыяцыя Трусаў прызнала іх толькі ў 1978.

3. Прыміце да ўвагі, што ў саміх амерыканцаў свой "польскі кроль", ён адносіцца нават да іншага тыпа па класіфікацыі. Яны скрэсцілі брытанскага польскага з нідэрландскім карлікам, атрымаўся больш крупны і адутлаваты зьвер.

З-за ўзросту адразу не зразумела, што нешта з імі не так, але ногі ў іх пярэднія закароткія ў параўнанні з брытанцамі. Хоць на здымку яны і не выглядаюць вялікімі, на самой справе яны большыя і цяжэй грамаў на 300-400 за брытанскіх палякаў. Brittania petite ж большымі за кілаграм не вырастаюць.