This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
 RSS 
Лішайнік
Cetraria
Бурак сахарны
Beta vulgaris altissima
Груша
Pyrus communis
 RSS
Баркун звычайны  (Melilotus officinalis )
Баркун звычайны
Melilotus officinalis
Парадак: Fabales (матыльковакветныя)

Таксама:
   баркун белы
   melilotus albus

Колькі карміць лепш не частаваць
Небяспечныя часткі цалкам
Узровень іх таксічнасці моцна атрутныя
Складнікі
Гліказід, нітраты. Калі расліна смягне, а таксама пры механічных пашкоджаннях з мелілатазіда ўтвараецца кумарын, ён мае характэрны пах дзерачкі. Найбольшая канцэнтрацыя ў расліне падчас квітнення. Падчас цвілення (тоўстае сцябло дрэнна прасыхае) з гліказіду ды кумарыну ўтвараецца атрутны дыкумарол.
Негатыўнае ўздзеянне
На страўніка-кішачны тракт:
лякса ці надворак з крывёю.
З боку нервовай сістэмы:
апатыя, слабасць.
На рэспіраторны аддзел:
выклікае дыхавіцу (дыспноэ, тахіпноэ).
На сэрца ды кровазварот:
паскоранае сэрцабіццё (тахікардыя), кровазліццё (гемарагічны дыатэз, петэхія), недакровіца або крыверашчыненне (гемоліз).
На рэпрадукцыйную сістэму:
дзейнічае абартыўна.
Дадатак
Дыкумарол не дае ўтварацца залежным ад вітаміну K1 пратрамбіну (неабходнаму для звінання крыві), фактарам VII, IX, X. Падцвілены баркун атрутны шмат год. Праз 2-3 тыдні яго спажывання замаруджваецца звінанне крыві і малыя раны, як і простыя роды, выклікаюць смяротны крывацёк. Блядная слізніца, падскурныя гематомы. Лячэнне: падаваць вітамін К1.
Rating All.BY ⠫ TUT.BY ⠫
᪨ ᠩ⮢ i    ⠫+᪮ ⥬