Дзесяць год таму ў труса з сімптомамі ды дыягназам E. cuniculi быў вельмі дрэнны прагноз. У той час яшчэ не існавала ніякага лячэння, сёння ёсць некалькі варыянтаў апрацоўкі, якія ветэрынары выкарыстоўваюць з поспехам. Так як ніводная апрацоўка не апынулася эфектыўнай ва ўсіх выпадках, для ўсіх нас, і наглядчыкаў і ветэрынараў, важна не адстаць ад новых варыянтаў апрацоўкі і быць адчыненым для новых ідэй. Апрацоўкі, абмеркаваныя ў гэтым артыкуле, змяняюцца ад "шырока выкарыстоўваемых амаль дзесяцігоддзе" да "абнадзейваючыя ў вельмі абмежаваным тэставанні". Калі Ваш ветэрынар адчынены для спробы адной з навейшых апрацовак, не дзіўцеся, калі яна пажадае зрабіць дадатковае даследаванне і/або кансультавацца з тымі ветэрынарамі, якія ўжо выкарыстоўвалі гэтыя апрацоўкі.

Расповед з досведу:

"Першы прыступ, лета 2004. Гісторыя эпілепсіі Люсі пачалася ў 2-гадовым узросце. Яна ды яе сябра-трус Дробка цешыліся паблізу ў нашым садзе. Люсі пасвілася ў траўніку, прыкладна 3 м наводдаль ад нас. Мы назіралі за імі і заўважылі, што яна рптам кінулася ніц на бок.

Белабобка, пакладаная труска пароды белы фларындзец, трапіў да сваіх часовых гаспадароў пры Грамадстве Труса ў нядзелю днём. У наступны чацвер яна пачала нахіляць галаву. Інфармацыя, змешчаная на гэтай старонцы, з'яўляецца інфармацыяй, якую наглядчык Белабобкі вывучыў за той кароткі прамежак часу, які Белабобка ўжо мае гэтую хваробу.

Трусы здольны добра прыстасавацца да жыцця, калі яны падпалі слепаце, паралюшу, ампутацыі і г.д. "Калі бы я апусціў рукі з нагоды Скока (што мне прапанавалі 3 разы), зараз бы ў мяне не было б цудоўнага, шчаслівага труса, якім Скок з'яўляецца зараз. Запатрабаваўся год зашчыкаў, лекаў, кармлення са шпрыца і г.д. Скок не адчуваў сябе цалкам добра, але ён атрымліваў асалоду ад ежы, сяброўства з іншымі трусамі і любові".